Felieton naczelnego. Nie wolno psuć atmosfery

Czytaj dalej
Wojciech Mucha

Felieton naczelnego. Nie wolno psuć atmosfery

Wojciech Mucha

Karol Wałachowski, analityk Klubu Jagiellońskiego przeanalizował lata prezydentury Jacka Majchrowskiego pod kątem nierozliczonych afer i skandali z udziałem prezydenta miasta i jego ekipy. Tekst badacza publikujemy dziś na stronie internetowej „Dziennika Polskiego” i "Gazety Krakowskiej" jednak bez większej nadziei, że wstrząśnie Krakowem. Bo choć powinien, to jest właśnie o tym, dlaczego się tak nie stanie.

Że się nie stanie, to widać po protestach i sprzeciwach, jakie część krakowian wyraża na ulicach miasta. Te skierowane przeciwko władzy centralnej mają niemal zawsze radykalny, często agresywny charakter. To nie dziwi, wszak „ci w Warszawie” są daleko, nie mijamy się z nimi na ulicy, a jedynie przemawiają do nas z ekranów telewizorów lub telefonów komórkowych. Są zdehumanizowani, nierealni, „tamci”.

Co innego „u nas w Krakowie”, gdzie wszyscy się znają, gdzie przez blisko 20 lat prezydentury Jacka Majchrowskiego wytworzył się układ, bardziej przypominający oplatającą miasto familię, niż ośrodek władzy. Magistrat i podległa mu sieć miejskich spółek, instytucji i urzędów to nieformalne i formalne centrum dystrybucji prestiżu i wpływów, sieć z którą trzeba się liczyć i w orbicie której „musimy trwać". No i nie wolno psuć nastroju i humorów, bo wówczas służy się - a jakże - „tym w Warszawie”. To dlatego protestów przeciwko opisanym przez Wałachowskiego krakowskim aferom albo nie ma, albo przypominają radosne happeningi. Jeśli coś one Magistracie budzą, to uśmiech politowania.

Cóż jednak zrobić, skoro nawet publicyści lokalnych mediów, ci, którym powinno zależeć na komentowaniu i tłumaczeniu otaczającej ich rzeczywistości, często wolą w swych felietonach niezgrabnie przeżuwać ogólnopolskie wydania „Gazety Wyborczej”, niż zajmować się tym, co interesuje ich sąsiadów - krakowian? Bo przecież bezpieczniej jest nakleić sobie na czoło antyrządowe „osiem gwiazdek”, niż zepsuć humor Panu prezydentowi i nie być później zaproszonym do szwedzkiego stołu podczas kolejnej gali na cześć „odrodzonego samorządu”.

Lepiej napisać setny komentarz o Donaldzie Tusku czy Jarosławie Kaczyńskim, zarezonować echem przedwczorajszych „Wiadomości” lub „Faktów”, niż powiedzieć, że lokalny król jest od lat nagusieńki, jeszcze by się obraził.

Przykro to pisać, ale sprawa jest niemal beznadziejna. Kiedy rozmawiałem z jednym ze sfrustrowanych radnych (wiecznej) opozycji, przekonywał mnie, że z prezydentem Majchrowskim i jego ludźmi „trzeba się dogadywać”, bo „jest jak jest”, a gdy przychodzi co do czego, to „zawsze można coś załatwić”. Tak, to prawda, jak u dobrego wujka, który za dobre zachowanie dla każdego ma 50 zł nagrody. I z takich załatwiaczy i drobnych geszefciarzy składa się większość politycznego grajdołka naszego miasta, od prawa do lewa. Koncesjonowane krzyki, oburzenie, które nie wychodzi poza z góry określony rejestr. Ewentualnie stonowane rozważania w mediach społecznościowych, by tylko nie dawać paliwa i nie psuć atmosfery, wszak „jest, jak jest”. No i co by o nas powiedziano w teatralnym lobby albo w komentarzach na facebooku?

Jak jest - wszyscy wiemy. Nic z tą wiedzą nie robimy, to też wiemy. Nowością jest jednak postawiony bodaj po raz pierwszy tak mocno wniosek: Wałachowski pisze w swojej analizie (celnej, choć niesłusznie pakuje wszystkie lokalne media do jednego worka), że krakowianie są jak ugotowana żaba. Ta żaba, której wydawało się, że siedzi w jacuzzi, gdy tymczasem przez sukcesywne podnoszenie temperatury w garnku okoliczności zrobiły się niepostrzeżenie coraz mniej przyjazne (a będą jeszcze gorsze). Gorzej, że krakowska żaba ma przy tym syndrom sztokholmski. Już wie, co się dzieje, ale ani myśli nie tylko wyjść z garnka, ale nawet głośno zaprotestować, bo przecież mogłoby to zepsuć i atmosferę w kuchni i humor kucharza.

Wojciech Mucha

Komentarze

2
Komentowanie artykułu dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników, którzy mają do niego dostęp.
Zaloguj się

usfryszt

Czy ten zatęchły klimat może ulec zmianie? W wyobrażalnej przyszłości - nie. Diagnoza autora tekstu jest prawidłowa.

d.klasa.matematyka

Myślę, że problem jest niestety o wiele większy. Przytoczę dwa pozornie bezpośrednio nie związane ze sprawą argumenty. Otóż, po pierwsze, w naszym społeczeństwie już od dawna zachowywane są jedynie pozory demokracji. W efekcie, m. in. nie ma praktycznie żadnej społecznej (a także ta administracyjno -instytucjonalna, jest jedynie pozorna) kontroli nad działaniami czy to polityków, czy to urzędników. Ani w odniesieniu do tych szczebla centralnego, ani tych szczebla lokalnego - samorządowego. W wyniku takiej patologii, rządzą nami kliki. Często multi partyjne, powiązane wspólnymi interesami i zależnościami. I nawet całkiem mało ma to wspólnego ze zjawiskiem gotowanej na wolnym ogniu żaby. Protesty, często wręcz w dziecinnej formie, są zwykle ośmieszane i marginalizowane. Po drugie, całkowicie zaniechany jest proces szeroko rozumianej merytorycznej selekcji. Poczynając już od uczniów w szkołach (ilu uczniów nie otrzymuje promocji do kolejnej klasy ?) , studentów i pracowników na uczelniach, jak i również urzędników (ilu z nich traci pracę, lub ponosi za swoje błędy jakąkolwiek odpowiedzialność finansową ?), którzy winni być oceniani i rozliczani ze swoich działań, decyzji i dokonań. Efekt, to tworząca się daleko idąca patologia i degrengolada. Wręcz, wytworzyło się ostatnio, dość ciekawe zjawisko. Próbujące protestować i "skrzeczeć" w różnych sprawach "żaby", są albo wyśmiewane, albo zastraszane, i za pieniądze publiczne ścigane z użyciem "prawa". Metodą "na chama" lansowane są często wbrew racjonalnym protestom idiotyczne projekty i inwestycje, mające na celu "przewalenie" znaczących publicznych środków. Standardem, stały się bezczelne i aroganckie wypowiedzi i odpowiedzi nieudolnych urzędników różnego szczebla, i o różnych konotacjach politycznych, jawnie winnych nadużyć, marnotrawstwa, lub jawnie odpowiedzialnych za porobione za publiczne pieniądze i na znaczne kwoty fuszerek, na stawiane im zarzuty. Na szczeblu lokalnym, w ostateczności, są oni później zatrudniani (jak już się w tej swojej roli za bardzo "zużyją") w miejskich spółkach, typu ZOO, Cmentarze Komunalne, albo miejskie wodociągi. Na szczeblu centralnym, zwykle są lokowani w zarządach spółek państwowych. I znowu niewiele ma to wspólnego z problemem "żaby". Patologia, degrengolada, a co za tym idzie destrukcja, są znacznie większe. Na szczeblu samorządowym prawidłowo nie funkcjonuje już prawie nic. Przykładem, odpowiedź do zalewanych po każdym deszczu ludzi, żeby sobie pobrali worki z piaskiem. Albo chamskie gadki do tych "starych" krakowian, protestujących przeciwko betonowaniu ich miasta i przerabianiu tego miasta na wiochę, żeby się wyprowadzili na wieś. To wieśniaki, które doprowadziły dawny Kraków do obecnego żałosnego stanu, powinny być pogonione z powrotem na wiochę. Na szczeblu centralnym niestety również odstawiana jest nawet jeszcze większa patologia. Sprawy, praktycznie w każdej dziedzinie (edukacja, system prawny, służba zdrowia, kultura...) osiągnęły poziom stadniny koni arabskich w Janowie Podlaskim.

plus.gazetakrakowska.pl

Polska Press Sp. z o.o. informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.

Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

© 2000 - 2021 Polska Press Sp. z o.o.