Wypadek z kawą

Czytaj dalej
Fot. Andrzej Banaś
Tadeusz Płatek

Wypadek z kawą

Tadeusz Płatek

Okazało się, że założenie dekielka na papierowy kubek to za dużo. Że hipsterzy, z których zwykle bezpardonowo toczę tzw. bekę, są ode mnie inteligentniejsi, potrafią bowiem wziąć Starbucksa na wynos i nie rozchlapać, nie rozpaskudzić. Nie rozświnić. Czy wziąłem z odpowiedniego koszyczka zawleczkę do dzióbka? Tak, wziąłem też kartonową podstawkę, miałem to opanowane z czasów kiedy tyłem w McDonaldsie. Popełniłem jednak błąd.

Zamiast najpierw włożyć pustą podstawkę do papierowej torby, a dopiero potem, pojedynczo, dwa kubki w niej zamontować, to na siłę upchałem w torbie gotową lornetę z latte i espresso, zsuwając, jak się okazało, dekielek z czarnej. Legło to u podstaw mojej hańby.

Za każdym razem, gdy pojazd nerwowo ruszał, widziałem spadające na podłogę krople kawy. Czułem się jak żołnierz podziemia postrzelony przez Niemców, któremu z rękawa kapie krew, który w dodatku nie chce się rzucać w oczy, udaje więc, że nic specjalnego się nie dzieje.

Niestety, ściśnięci wokół mnie w pogardzie współpasażerowie widzieli. Jeden wysyczał „kapie panu z torby” zupełnie jakby to nie o kawę i nie o torbę chodziło. Jakby myślał, że przyjechałem do Wrocławia z Krakowa wyłącznie po to, żeby uświnić jego dolnośląski tramwaj. Wysiąść się nie dało, ruszyć też, bo tłok panował niezwykły.

Kucać i ścierać? Nie do pomyślenia, kto bowiem kuca w tramwaju ten nie tylko budzi podejrzenie, ale również naraża się na najgorsze, to znaczy na wywrócenie się i niedźwiadkowe turlanie po podłodze, pod nogami, najgorzej. Latte się, co prawda, nie wylała, ale co z tego. Ostygła.

Tadeusz Płatek

Dodaj pierwszy komentarz

Komentowanie artykułu dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników, którzy mają do niego dostęp.
Zaloguj się

Polska Press Sp. z o.o. informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.

Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

© 2000 - 2022 Polska Press Sp. z o.o.